Sinemayı seviyorum çünkü

Eski defterlerin arasında; rengi solmuş, üzerindeki yazılar silinmeye yüz tutmuş; kenarlarında minik minik yırtıklar oluşmuş bir kağıt buldum. Üzerinde madde madde sinemayı neden sevdiğimize dair alıntılar yer alıyor. En altta da Sinema dergisi Şubat sayısı yazıyor; parantez içinde de Fransız Premiere dergisi diye not düşülmüş.

Evet, bilinmeyen bir yılın Şubat ayının Sinema dergisi, bilinmeyen bir Premiere dergisinden alıntı yaparak bir haber yapmış demek ki.... O zamanlar, hiçbirşeyi unutmayacağımı düşünüp, fil hafızamla yılı not etmemişim... Saatlerin durduğu yılların hızlandığı bir zaman diliminde; sinemaya olan sevgimiz yerli yerinde duruyor. İşte saman kağıda geçirilmiş sinemaya olan sevgimizin nedenleri; sinemayı seviyorum çünkü;

· Kendini Mad Max’i izledikten sonra kurşun geçirmez, Indiana Jones’tan sonra dayanılmaz, Superman’den sonra da ölümsüz hissedersin.
· Salonda komşularla aynı rüyayı birlikte izledikten sonra onlarla hiç tanışmadan salondan çıkarsın.
· Politikacıların gidecek zamanları yoktur.
· Travolta ve Uma Thurman’ı dans ederken izleyebilirsin.
· Sapık’ı izledikten sonra banyo yapmak çok enteresandır.
· Hayatı sevmiyorsan sinemaya gider.
· Martin De Niro’nun filmlerinde Robert Scorsese’yi izlersin.

· Ucuza seyahat edersin.
· Aslını unutturacak kadar mükemmel bir uyarlama izleyip ardından kitabı tekrar okursun.
· Çocuklar sinema perdesi arkasında binlerce televizyon ekranı olduğunu sanıyor.
· Hala görecek yığınla film var.
· Asla hepsini göremezsin.
· Kaçırdığın binlerce film var.
· Salondan hışımla çıktığında bir daha asla geri dönmeyeceğini; salondan gözlerin yaşlarla ayrıldığında bir daha geri dönmeyeceğini düşünürsün... Ve elbette geri dönersin.